روايت است كه على بن محمّد ، از حسن بن حكم حبرى ، از حسن بن حسين ، از حيّان ، از ابن كلبى ، از ابوصالح نقل مىكند كه ابن عباس درباره آيهء « وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذي تَسائَلُونَ بِهِ وَاْلأَرْحامَ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلَيْكُمْ رَقيبًا » « 1 » گفت : اين آيه درباره پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله و خاندان و بستگان آن حضرت نازل شده است ؛ چرا كه هر رابطه و نسبت خويشاوندى در روز واپسين بريده خواهد شد مگر خويشاوندى و وابستگى به پيامبر . از طرف ديگر ، روايتى از عمر نقل شده ، گواه معناى اين روايت است ، زيرا او بر نسبت پيدا كردن با امير مؤمنان على عليه السلام بسيار اصرار ورزيد . دست‌آويز ديگر جاحظ آيه‌اى است كه مىفرمايد : « وَاتَّقُوا يَوْمًا لاتَجْزي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلا يُقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ وَلا يُؤْخَذُ مِنْها عَدْلٌ وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ » ؛ « 2 » و بترسيد از روزى كه كسى به كار كسى نمىآيد و از او عوض و بدلى قبول نگيرند و كسى آن‌ها را يارى نرساند .

--> ( 1 ) . سوره نساء : آيه 1 ؛ و از خدايى كه به نام او از يك‌ديگر چيزى درخواست مىكنيد ، پروا نماييد و از ( قطع ارتباط با ) خويشاوندان بپرهيزيد ، به يقين خدا هميشه مراقب شماست . ( 2 ) . سوره بقره : آيه 48 .